Winkelvolk

Sinds enige tijd ben ik regelmatig werkzaam in een winkel. Aangezien ik maar 16 uur per week op kantoor werk en ik gevraagd werd om afentoe in de winkel in te vallen heb ik deze kans om wat bij te verdienen gelijk gegrepen.

Nou is het niet het meest interessante werk en zou ik het voor geen goud fulltime willen doen, toch maak je regelmatig interessante dingen mee. Of beter gezegd: je komt interessante mensen tegen.

Zo heb je de inzichzelf mompelende mensen. Ze komen alleen en beginnen bij binnenkomst al te brabbelen. Bang dat je ze negeert als ze echt een vraag stellen en je klantonvriendelijk noemen ben je altijd alert. Deze mensen zijn dan ook dood vermoeiend. Nadat ze uitgemompeld zijn en iets gevonden hebben om te kopen willen ze vaak heel hun levensverhaal kwijt. 3 keer. Onderin een plastic tasje zit een verfrommeld briefje van 5 euro waarmee ze betalen en vervolgens tellen ze het wisselgeld 6 keer na. Nog 6 keer doen ze een poging om een langdurig gesprek aan te knopen voordat ze langzaam de winkel uit schuifelen.

Dan heb je ook de tienermeisjes. Vaak komen ze in groepjes binnen en het meest diepzinnige gesprek dat ik ze ooit heb horen voeren gaat over die ene keer dat de ander zijn teen stootte. Bijna identiek gekleed struinen zij de ene naar de andere winkel af om er maar zo hip en vooral normaal uit te zien. Regelmatig roept er een ontzet uit: oh, moet je daar kijken! Altijd in de hoop dat vriendin haar steunt en ze later iets te lachen hebben “weet je nog, in die ene winkel!” Maar zodra vriendin-lief zegt: oh wat leuk! Dan kan de eerste wel door de grond zakken en probeert zo snel mogelijk haar opmerking recht te trekken door enthousiast mee te roepen. Vooral de chanel oorbellen zijn favoriet bij deze categorie.

En dan zijn er nog de verliefde stelletjes. Samen komen ze als 1 binnen en kijken meer naar elkaar dan naar de collectie. Alsof ze een parade lopen waarin ze moeten laten zien hoe verliefd ze wel niet zijn schuifelen zij gearmd door de winkel. Geen seconde laten zij elkaar los en om de 5 seconde moet er even een kusje uitgewisseld worden. Zelden wordt er iets gekocht, maar dat is niet zo moeilijk. Je kan natuurlijk moeilijk iets uitzoeken als je lippen vastgezogen zitten aan je wederhelft. Wordt er wel iets gekocht is dit vaak een niet misselijk cadeau waarbij geld geen probleem is. Voor de kassa wordt het bedankje, in de vorm van nog meer gezoen, ingewisseld.

Ook veel gezien zijn de moeder-dochter relaties. Vooral moeders met tiener dochters zien af. Alles wat moeder aanwijst vindt dochter stom. Maar owee dat moeder iets stom vindt wat dochter aanwijst. Na een hoop gebok en de telefoon minimaal 600x is gecheckt mag moeder naar de kassa gaan om af te rekenen. Een ‘dankjewel’ kan er niet vanaf en moeder slaakt een diepe zucht ‘hoe lang duurt die pupertijd nog?!’.

Ook oma’tjes schuifelen regelmatig binnen. Met hun gezicht 3 cm van de wand af (anders kunnen ze het niet zien) struinen ze de wand af en als ze dan iets hebben uitgezocht komen ze enthousiast naar de kassa “Mooi he, mevrouw!” Roepen ze in de hoop op bevestiging. Nou mevrouw, nee. Niet echt. Ik hou niet van parels, bloemetjes patronen of opvallende kettingen. Maar ik moet toch ook mijn geld verdienen en in deze winkel gaat dat toevallig makkelijk. Maar ik lach vriendelijk en de oma’tjes gaan weer verder nadat ze een dikke fooi hebben gegeven “Die 5 cent mag je houden hoor meisje”.

Dan heb je ook nog de verlegen types. Te onzeker om zelf te beslissen willen ze graag je mening. Maar dit is geen winkel waarbij je na 1 stap binnen gezet te hebben al gelijk aangevallen word. Dus als mensen mijn hulp nodig hebben moeten ze dat gewoon even vragen. Of een keer mijn kant op kijken, zachtjes kuchen. Ik heb een hint snel door. Dan stap ik op je af en vraag ik of ik je ergens mee kan helpen. Maar de verlegen types zijn nog te verlegen om mijn kant op te kijken. Of te kuchen. Dus staan ze een tijdje rond te draaien tot ik hun minimale hint oppak en vraag of ik kan helpen. Onverstaanbaar mompelen ze hun vraag en stralend gaan ze weg als ik

Ach, ik vermaak me wel op 11 uur durende werkdagen.